خاک نرم

خاک نرم. [ ک ِ ن َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گرد که بباد رود. غار. دقعاء. بوغا.

گرد که ببادرود غبار

💡 در خاک نرم، نخل هوس ریشه می‌کند چندین ملایمت به نگهبان چه می‌کنی؟

💡 باد نوروز ارز خاک نرم او یابد اثر ابر بهمن گو بیاد کلک او بوسد تراب

💡 پرده دام است خاک نرم این وحشت سرا بیشتر ما بر حذر از مردم آهسته ایم

💡 مکن ز سختی ره شکوه همچو نو سفران که خاک نرم کند آب را گران رفتار

💡 پهلوی هرکه کرد قناعت به خاک نرم نیش از سمور و قاقُم و سنجاب می‌خورد

💡 ز خاک نرم گردد نخل را نشو و نما افزون نماید حسن را سرکش تحملهای پی در پی