حسین بحرالعلوم
لغت نامه دهخدا
حسین بحرالعلوم. [ ح ُ س َ ن ِ ب َ رُل ْ ع ُ ] ( اِخ ) ابن محمدرضابن سید مهدی بحرالعلوم بزرگ طباطبائی نجفی. شاعر فقیه.اصولی. منظومه جد خویش بحرالعلوم را شرح کرد و دیوان شعر دارد و در نجف به سال 1306 هَ. ق. درگذشت. ( ذریعه ج 9 ص 248 ) ( معجم المؤلفین از اعیان الشیعه ).
فرهنگ فارسی
ابن محمد رضا بن سید مهدی بحر العلوم بزرگ طباطبائی نجفی شاعر فقیه
جمله سازی با حسین بحرالعلوم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شاعران معاصر عرب مانند عبدالمنعم فرطوسی، احمد الوائلی، سید حسین بحرالعلوم، علی ادریس الغانمی، مرتضی آل شرارة العاملی، سید عامر حلو و حسن آل حطیط العاملی در خصوص مصائب رقیه شعر گفتهاند. همچنین سید محمدمهدی سویج، سید داود بن ابراهیم، سلمان آل طه، لبیب بیضون، محمدجواد السهلانی، ابراهیم محمد جواد، سید محسن امین و ابوالفضل طهرانی شعرهایی در تمجید او به زبان عربی دارند. مضمون بیشتر این اشعار آمیزهای از مدح، رثا، احساس، عشق، حماسه و پند است.
💡 در متون مذهبی شیعی، لقب حسین بحرالعلوم برای توصیف میزان دانش وسیع و دریاگونه بودن علمی امام موسی کاظم به کار میرود.
💡 پیروان مکتب اهل بیت، همیشه با احترام بسیار زیادی به روایات و آموزههای مربوط به زندگی امام حسین بحرالعلوم توجه نشان میدهند.
💡 مطالعه زندگینامه امام حسین بحرالعلوم میتواند برای کسانی که به دنبال سیر و سلوک معنوی و کسب دانش عمیق هستند، بسیار مفید باشد.