حریف باز

حریف باز. [ ح َ ] ( نف مرکب ) زن که با بیگانه تباهکاری دارد. زن تبه کار.

زن که با بیگانه تباهکاری دارد

💡 ای آنکه حریف بازی ما بده‌ای این مجلس جانست چرا تن زده‌ای

💡 دل پر شکستگان را صنما به چشم دلکش منما که طایر من نه حریف باز باشد