حذیر

هوشیار، مراقب، آماده

غافل، بی‌دقت، بی‌احتیاط

حذیر. [ ح َ ] ( ع ص ) حذرکننده. ترساننده و پرهیزگوینده از چیزی. ( منتهی الارب ):
حق همی خواهد که هر میر و اسیر
با رجاء و خوف باشند و حذیر.مولوی.
حذیر. [ ح َ ] ( اِخ ) ابن علقمةبن ابی الجون خزاعی. پسرعم سلیمان بن صردبن ابی الجون صحابی مشهور و پسر برادر اکثم بن ابی الجون است. پسری بنام میسرة داشت، و با کثیر عزة شاعر خزاعی داستانی دارد، و کثیر در قصیده ای خطاب به وی چنین آرد:
اذاما قطعنا من قریش قرابة
بای قسی نخبر النبل میسرا.
کلبی در «الجمهرة» او را یاد کرده است. ( الاصابة قسم سوم ج 1 ص 59 ).

ویژگی کسی که از چیزی بسیار می ترسد، حذرکننده.

حذر کننده ترساننده و پرهیز گوینده از چیزی