حدایق در لغت به معنای باغها و بوستانهای خوشآب و هوا و آراسته است. این کلمه معمولاً اشاره به فضاهایی دارد که با گل و گیاه و درختان زیبا تزیین شده و محلی برای آرامش و تفریح به شمار میرود.
در ادبیات فارسی و عربی، حدایق علاوه بر معنای واقعی، بهصورت استعاری نیز به کار میرود و به مکانهای روحافزا و زیبا یا به محفلهای علمی و ادبی تشبیه میشود. شاعران برای انتقال حس سرزندگی، طراوت و زیبایی از این واژه استفاده میکنند.
حدایق در هنر اسلامی و معماری نیز اهمیت دارد و طراحی باغها و بوستانها با نظم هندسی و زیباییشناسی خاص، تجسمی از مفهوم حدایق است. این واژه نشاندهنده نظم، زیبایی و هماهنگی طبیعت با خلاقیت انسانی است و در شعر و نثر برای توصیف شکوه و جذابیت محیط به کار میرود.
