حجر الاساکفه

( حجرالاساکفة ) حجرالاساکفة. [ ح َ ج َ رُل ْ اَ ک ِ ف َ ] ( ع اِ مرکب ) حجرلایتشنج. حجرلایتشیخ. سنگ کفش گران. سنگی است ملون بسرخی و زردی و سیاهی و شکسته او مایل بتیرگی و کبودی و مستعمل کفش دوزان است. و ذرور او بجهت ورم لهاة و جراحات و قطع نزف الدم نافع است. ( تحفه حکیم مؤمن ). و صاحب اختیارات بدیعی گوید، سنگی است که کفش گران افزار بدان تیز کنند سودمند بود جهت ورم لهاة و ریش آن بغایت. و لهاة را بپارسی ملازه خوانند. و ابن البیطار در مفردات آرد: قال جالینوس فی التاسعة هو معروف بالحجر الذی لایتشنج و هو الحجر الذی تری الاسا کفةیستعملونه و هو ینفع اللهاة الوارقة نفعاً بیناً.

( اسم ) سنگ اسکاف.
سنگ کفش گران

💡 28) حجر: 27، ر، ك: الميزان، ج 2، ص 39، و ج 12، ص 153.

💡 شهادت حجر، بر مردم كوفه تاءثير بسيار گذاشت. از كوفياننقل شده است كه: نخستين ذلتى كه بر ما وارد شد، شهادت حجر، دعوت زياد به برائتاز على عليه السلام و شهادت امام حسين عليه السلام بود. (51)

💡 بر صورت تو آنکو عاشق نگشت و شیدا نقشی است او بر آهن یا بر حجر نوشته

💡 کوثر برانی از حجر، مرجان کنی شاخ شجر حیوان کنی آب شمر، مرمر کنی سنک کمر

💡 از خار بن کفر رگ و ریشه برآرد بالفرض اگر ریشه دواند به حجر بر

💡 گوهر مهر تودر طینت این مشتی خاک همچنانست که در آب حجر پوشیده