جورجس

جورجس. [ جو ج ِ ] ( اِخ ) ابن جبرئیل. طبیب سریانی الاصل، پدر بختیشوع طبیب، رئیس پزشکان مدرسه جندیشاپور است.منصور عباسی بدنبال بیماری خود بسال 148 هَ. ق. وی را ببغداد خواند. او در بغداد ماند و بسیاری از کتابهای یونانی را بعربی نقل و ترجمه کرد و بسال 152 بجندیشاپور برگشت و در همانجا درگذشت. بجز ترجمه ها و نقل ها کتاب کُنّاش بزبان سریانی از تألیفات اوست، این کتاب را حنین بن اسحاق بعربی برگردانید. ( طبقات الاطباء: 123 ) ( الاعلام زرکلی ) ( الفهرست ابن الندیم ص 412 ).
جورجس. [ جو ج ِ ] ( اِخ ) ابن یوحنابن سهل بن ابراهیم، مکنی به ابوالفرج. پزشک سریانی الاصل از نصرانیهای یعاقبه است که در یبرود ( از توابع دمشق ) متولد شد و طب را در دمشق فراگرفت و ببغداد رفت و نزد ابوالفرج بن طبیب، پزشک و فیلسوف درس خواند و سپس بدمشق برگشت تا بسال 427 هَ. ق. درگذشت.بسیاری از کتب طبی بخصوص کتابهای جالینوس را وی بخطخود نوشت. کتاب «ان الفرخ ابرد من الفروج » از اوست.( طبقات الاطباء 2:140 ) ( الاعلام زرکلی چ 1 ج 2 ص 143 ).