جفا گفتن

جفا گفتن. [ ج َ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) توبیخ و ملامت سخت کردن. دشنام و ناسزا گفتن: یعقوب علی بن الحسن الدرهمی را بنشاند و بسیار جفا گفت. ( تاریخ سیستان ). و عبدوس را نیز خوانده و بسیار جفا گفته. ( تاریخ بیهقی ). امیر پشیمان شده بود از هر چه رفت بدین بقعت و پیوسته جفا میگفت بوالحسن را... ( تاریخ بیهقی ).
نیارست دشمن جفا گفتنم
چنان کز شنیدن بلرزد تنم.سعدی.

توبیخ و ملامت سخت کردن دشنام و ناسزا گفتن.

💡 و این صفت محققان مشایخ باشد رضوان اللّه علیهم که مدح و ذم خلایق به نزدیک ایشان یکسان شده باشد و به جفا گفتن متغیر نشوند و اللّه اعلم.