جانگدازی

جان گدازی. [ گ ُ ] ( حامص مرکب ) عمل جانگداز. روح گدازی:
شمع ارچه بگریه جانگدازی میکرد
گریه زده خنده مجازی میکرد.سعدی.رجوع به جانگداز شود.

عمل جان گداز روح گداز.

💡 گفت کای بیخبر ز ماتم عشق غافل از جانگدازی غم عشق

💡 نیست برق جانگدازی چون تغافلهای ناز بیش از این آتش مزن در خانهٔ آیینه‌ها

💡 بصورت بینوایی پاکبازی بمعنی گرم مهری جانگدازی

💡 عشق عالمسوز کی فارغ گذارد حسن را؟ شمع از پروانه دارد جانگدازی بیشتر

💡 چو باشد جانگدازی چاره سازیت معاذالله چه باشد جانگدازیت

💡 شمع ارچه به گریه جانگدازی می‌کرد گریه‌زده خندهٔ مجازی می‌کرد