تیز طبع

تیزطبع. [ طَ ] ( ص مرکب ) ذکی و تیزفهم. ( آنندراج ):
وی بسا تیزطبع کاهل کوش
که شد از کاهلی زگال فروش.نظامی.|| تندخلق و تندمزاج و تندخوی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.

ذکی و تیز فهم

💡 ای بسا تیز طبع کامل هوش که شد از کاهلی سفال فروش

💡 اتش ز لطف طبع تو ممکن که همچو دود سودای تیز طبعی از سر بدر کند