ته جرعه

ته جرعه. [ ت َه ْ ج ُ ع ِ ] ( اِ مرکب ) باقیمانده از شراب. ( ناظم الاطباء ). کنایه از شراب که در ته جام بماندبه اضافت و بدون اضافت. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ).

باقیمانده از شراب

💡 عقیق از منت خشک سهیل آسوده می گردد اگر لعل لبش ته جرعه بر خاک یمن ریزد

💡 زاهد از ته جرعه چشم بتان دم زد ز عشق سامری افکند خاکی در دهان گوساله را

💡 ریخت بر خاک هوس صاف می هستی، مگر سرخ رویم سازد این ته جرعه در روز شمار

💡 آن نشئه ای که هر دو جهان را حیات از اوست ته جرعه ای ز شیشه و پیمانهٔ کسی است

💡 صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزد لبش بیهوشدارو در شراب ناب می ریزد

💡 آنچه مانده است ز ته جرعه عمرم باقی خوردنش خون دل و ماندن او دردسرست