ته جام

💡 می کشی درد ته جام کسی است بیخودی بویی ز پیغام کسی است

💡 در چنان بزم که مستان سحر می نوشند صاف خورشید بود درد ته جام صبوح

💡 چشم عیش صافی از ایام در پیری مدار نیست غیر از درد کلفت در ته جام حیات

💡 ساقی چو فیض اوست همه صرف او کنیم این جرعه ای که در ته جام تکلم است

💡 چو بدوستان خوری می بزکات صحبت افشان بسمودات شعرم ته جام دوستگانی

💡 شاعر در این بیت زیبا اشاره می‌کند که حقیقت زندگی تنها در ته جام نهفته است، جایی که تمام تظاهرها ناگهان فرو می‌ریزد.

💡 وقتی که شب‌های تنهایی فرا می‌رسد، او با نگاهی غمگین به ته جام خیره می‌ماند و به خاطرات فراموش شده روزهای گذشته می‌اندیشد.

💡 در آن میهمانی پرشور، پس از پایان نوشیدن، تنها رسوبات ماندگار در ته جام گواهی بر گذشت آن لحظات شاد و بسیار پرهیجان بودند.