تقه

تقه. [ ت ُ ق ِ ] ( اِ ) تکمه و حلقه کمربند. ( ناظم الاطباء ).

تکمه و حلقه کمربند

تَقِّه (drag)
در نواختن طبل کوچک نظامی، ضربه ای که پیش از آن یک دسته نت زینت، معمولاً شامل سه یا چهار نت، وجود داشته باشد.

💡 از دیگر ویژگی‌های خوسایی، وجود هم‌خوان‌ها (صامت‌ها) ی تقه‌ای در آن است. به هنگام تلفظ این هم‌خوان‌ها صدایی مانند یک «تَق چسبناک» از دهان شنیده می‌شود.

💡 آق تقه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مراوه تپه در استان گلستان ایران است.

💡 او در ۱۱۷۴ هجری (۱۷۶۰ میلادی) درگذشت و مزار او در روستای آق تقه در غرب مراوه تپه (در جوار مقبره فرزندش) قرار دارد.

💡 تولید تق تقه به علت آسیب رساندن به کودکان مدتی متوقف شده بود. گاهی گوی‌ها به علت وزن و سرعت زیاد در حال حرکت، هنگام برخورد به هم‌دیگر می‌شکنند.

💡 حسین‌آباد فیش تقه، روستایی از توابع بخش کربال شهرستان شیراز در استان فارس ایران است.