لغت نامه دهخدا
ترمینوس. [ ت ِ ] ( اِخ ) ترم. رجوع به قاموس اعلام و ترم در همین لغت نامه شود.
ترمینوس. [ ت ِ ] ( اِخ ) ترم. رجوع به قاموس اعلام و ترم در همین لغت نامه شود.
ترم
تِرمینوس (Terminus)
تِرمینوس
در اساطیر روم، خدای مرزهای زمینی. پرستش او با پرستش ژوپیتر در معبدش، در کاپیتول رم، مرتبط بود. آیین او را ظاهراً نوما پومپلیوس، شاه افسانه ای رم، رواج داد و همه را واداشت که میزان ثروت خود را با سنگ های متبرک شده با نام ژوپیتر معین کنند. همه ساله طی جشن ترمینالیا در ۲۳ فوریه، مراسم قربانی کردن در کنار این سنگ چین ها برگزار می شد.
💡 سخنان سلدون تأیید پیشبینیهای هاردین است، راه حل بحرانِ پیش آمده روشن است. او موفق میشود که مانع حرکتِ پادشاهی آناکریان برای تأسیس پایگاههای نظامی در ترمینوس شود و برای این کار از نیروی هستهای (که ترمینوس دارای آن ولی چهار پادشاهی فاقدش هستند) بهره میبرد. هاردین موفق میشود که آناکریان را از اهداف اولیهاش منحرف کند و هدف خود را برای تأسیس یک سیستمِ باثبات سیاسی پیش ببرد.
💡 ترمینوس سیارهای خالی از سکنه در جایی دورافتاده از لبهٔ کهکشان است. هری سلدون در پایانِ امپراطوریِ اولِ کهکشانی، صد هزار تن از یارانش را از سراسرِ کهکشانِ مسکونیشدهٔ شیری گردِ هم میآورد و با هزینهٔ امپراطوری به آنجا میفرستد تا دانشنامهٔ کهکشانی را بنویسند. پس از مرگِ سلدون، ترمینوس کمکم گسترش مییابد و باقیماندهٔ امپراطوری را برمیاندازد و پس از آن سیطرهٔ خود را به تمامِ کهکشان گسترش میدهد.
💡 از فیلمها یا برنامههای تلویزیونی که به نقش ریمون اوبراک در آن فیلم پرداخته داشتهاست، میتوان به هتل ترمینوس: زندگی و زمانه کلاوس باربی اشاره کرد.