بی روان

بیروان. [ رَ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + روان ) بی جان. بی روح. رجوع به روان شود.
بیروان. [ ] ( اِخ ) نام محلی کنار راه کرمانشاه به نوسود میان لفطه و درونه در 43000گزی کرمانشاه. ( یادداشت مؤلف ).

بی جان. بی روح.

💡 چون خبر قتل وی رسید به حارث از غم فرزند بی روان شد و بی تاب

💡 از عجز گردنان همه چون بی روان بدن وز ضعف سرکشان همه چون بی بدن روان

💡 ایا عاشقی بی دل و بی روان گهی گرم خوار و گهی سوگوار

💡 زن و مرد ترسا، ز پیر و جوان که از خوابشان بود تن بی روان

💡 مانده عدوی گاو دل از فزع بلارکش چون سگ سقف مرده تن چون خر ساز بی روان

💡 پیمبر چو بشنید آن، شد روان ز بیمش تو گفتی شدم بی روان