لغت نامه دهخدا
بلبس. [ ب َ ب َ ] ( اِ ) تره بیابانی که نوعی گیاه است. ( از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به تره بیابانی شود.
بلبس. [ ب َ ب َ ] ( اِ ) تره بیابانی که نوعی گیاه است. ( از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به تره بیابانی شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 درخت سبز بر او مانده جای جای تهی بلبس حور بپیرایه پری ماند
💡 هر زمان آید بلبسی یار از خلوت برون گاه اطلس پوش گشته گاه پوشیده لباس