بفردا

بفردا. [ ب ِ ف َ ] ( ق مرکب ) فردا و تا فردا. ( ناظم الاطباء ).

💡 نوبت خوشدلی امشب بزن ای مطرب بزم تا که نوروز کنم عید بفردای دگر

💡 گر بفردا برسد ابن یمینت گوید عهد بشکستی و من بر سر پیمان توام

💡 گر بفردای قیامت کشدم وعده وصل باز ترسم که دهی وعده فردای دگر

💡 خوش بفردای جزا از لغزش پا ایمنست هر که را دست ولا‌ام روز بر دامان اوست

💡 کی بفردای قیامت شودت قدر بلند تو که در حق خود‌ امروز کنی کوتاهی

💡 هر کرا شب چو تو غلمان بهشتی بسراست گر بفردا طلبد حور بود عین قصور