لغت نامه دهخدا
برعل. [ ب ُ ع ُ ] ( ع اِ ) بچه کفتار یا ونک بچه که از شغال متولد گردد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). حیوانی است که پدر آن وَبَر و مادر آن شغال است. ( یادداشت مؤلف ).
برعل
جمله سازی با برعل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هرکه او برعلی برون آید روز محشر بگو که چون آید
