بدوا

💡 صد سال اگر وصال بود آرزو بجاست این درد جان ستان بدوا کم نمی شود

💡 غیر از لبت که می کشد آنرا که مرهمست بیمار خویش را بدوا یاد می کند

💡 درد ما را که طبیبان نشناسند علاج پرسش یار گرامی بدوا از همه به

💡 درد صاحبنظران را بدوا حاجت نیست عاشق آنست که هم درد بُود درمانش

💡 آن محرم درویشان و آن مرهم دلریشان آمد بدوای جان، آزرده چرا باشم؟

💡 رنج بدخواه ترا روی شفا نیست مگر فضله ی خویش دهندش بدوا خرس و خروس