گوشت پار

💡 باديه نشينى گوشت مى خورد، و سه فرزندش پيرامونش نشسته بودند. از آن،استخوانى كم گوشت مانده بود. او فرزندان را گفت: هر آنكه خوردنش ‍ را نيك ترتوصيف كند، او را باشد. نخستين گفت: چنانش بخورم كه كس ‍ نداند استخوانى از پار ياامسال است. گفت: احسنت ! ديگرى گفت: چنانش بخورم كه ذره اى از آن نماند. گفت: احسنت! و سومين گفت: از آن خورشى سازم ! او را گفت: بگير!