چاک دار

چاکدار. ( نف مرکب ) شکافته. دریده. پاره. عضوی یا جامه ای که شکافتگی و بریدگی داشته باشد. || ترکیده. کفیده.

شکافته. دریده. پاره. عضوی یا جامه ایکه شکافتگی بریدگی داشته باشد. ترکیده. کفیده.

💡 دار و یقه برگردان است و چاکی نسبتاً بلند در دو پهلو دارد.

💡 برگ گل دیدن ز جیب غنچه گر داری هوس دامن پیراهن از چاک قبای خویش بین

💡 تو داری یک قفس بلبل ادا چاک گریبانی

💡 چه می فهمی گریبان چاکی حسرت نصیبان را؟ که با معشوق داری جا، به یک پیراهن ای قمری

💡 از چاک سینه جست زبس آه شعله دار سر همچو شمع تا بگریبان گداخته

💡 تاسنی یا سنجاک (سنجاق) به شکل یک نیم دایره دندانه دار با برگ‌های نازک طلایی در حاشیه و نگین‌های فیروزه و یاقوت بر سطح آن است و در چاک جلوی پیراهن را در قسمت سینه می‌بندند.