لغت نامه دهخدا
( خوان آتش ) خوان آتش. [ خوا / خا ن ِ ت َ / ت ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آتشدان. محلی که در آن آتش افروزند.
( خوان آتش ) خوان آتش. [ خوا / خا ن ِ ت َ / ت ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آتشدان. محلی که در آن آتش افروزند.
( خوان آتش ) آتشدان محلی که در آن آتش افروزند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 داغ دلم گلی ز گلستان آتش است شور محبتم نمک خوان آتش است
💡 از شور ماست کان ملاحت جهان عشق اشک کباب ما نمک خوان آتش است