لغت نامه دهخدا
بادبا. ( اِ ) بادپا. بادپای. هر چیز تیز و تندرو عموماً و اسب خصوصاً. ( آنندراج ). رجوع به بادپا و بادپای شود.
بادبا. ( اِ ) بادپا. بادپای. هر چیز تیز و تندرو عموماً و اسب خصوصاً. ( آنندراج ). رجوع به بادپا و بادپای شود.
هر چیز تندرو
💡 روزى پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم )، على و فاطمه زهرا و حمزه عليهمالسلام را خواست و فرمود: با من بيعت رضا كنيد. حمزه عرض كرد: پدر و مادرم فدايت بادبا چه قرارهايى بيعت كنيم ؟ مگر قبلا بيعت نكرديم !