ررا
لغت نامه دهخدا
ررا. [ رَ ] ( اِ ) بلغت زند، گوش و اذن. ( ناظم الاطباء ). بلغت زند وپازند گوش را گویند و بعربی اذن خوانند. ( برهان ).
فرهنگ فارسی
بلغت زند گوش و اذن بلغت زند و پازند گوش را گویند وبعربی اذن خوانند.
جمله سازی با ررا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 داشت ررای زاهدان خرقه ی صوفیانه شب جیب درید ناگهان بر در دیر خاوری
💡 به موجب آيه 51 از سوره شورى، خداوند به سه شيوه با پيامبران سخن مى گويد،تماس مى گيرد و وحى مى كند، اول: انداختن به قلب، بدون، واسطه. دوم: خداوندصدا را خلق مى كند و پيامبر آن را مى شنود، نظير شنيدن موسى صدا ررا از درخت.سوم:جبرئيل به صورت انسان نزد پيامبر مى آيد و فرمان خدا را مى رساند. آيه شريفه چنيناست:
