پگوی

لغت نامه دهخدا

پگوی. [ پ َ ] ( ص ) بلغت زند و پازند مؤبد و حکیم و دانا را گویند. ( برهان قاطع ). فرزانه. دانا. دانشمند. حکیم.

بلغت زند و پازند موبد و حکیم و دانا را گویند