گستاخ بهر

گستاخ بهر. [ گ ُ ب َ ] ( ص مرکب ) آنکه در حضرت سلاطین و بزرگان تواند گستاخ بود:
به خدمتگری پیش دانای دهر
پرستنده ای گشت گستاخ بهر.نظامی.

آنکه در حضرت سلاطین و بزرگان گستاخ تواند بود: بخدمتگری پیش دانای دهر پرستنده ای گشت گستاخ بهر. ( نظامی )

💡 آتش طور بود چهره اش دیده عبث بهر دیدار چرائی بتماشا گستاخ

💡 کی توانم بهر عیدی با تو گستاخی نمود چون مرا پیش تو یارای مبارکباد نیست

💡 باغ رخسار بتان بهر تماشاست کمال تبری دست برآن سیب زنخدان گستاخ

💡 به خدمت‌گر‌ی پیش دانای دهر پرستنده‌ای گشت گستاخ بهر

💡 هزاران مرغ گوناگون گستاخ بسوی آشیان پرّان بهر شاخ

💡 گستاخ بهر جا نتوانم نظر افکند پنهان ز نظرها همه جا بلکه تو باشی