گز علفی

گز علفی. [ گ َ زِ ع َ ل َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گزانگبین است. رجوع به این مدخل شود.

گزانگبین

گَز علفی
صمغی مخصوص که براثر نیش زدن حشره ای کوچک به درخت بلوط مخصوصی با نام Quercus persica ترشح می شود. این صمغ در مجاورت هوا منعقد می شود و آن را صبح زود، قبل از طلوع آفتاب، جمع آوری می کنند. به این منظور، شاخه های درخت را تکان می دهند و گاهی نیز برگ ها را که دارای ذرات ماده قندی مذکورند می چینند و خشک می کنند. این درخت در نواحی سردشت و کردستان می روید.

💡 شَقاقُل یا هویج قمی گیاهی است از تیره چتریان و از جنس پاستانیکا. گیاهی است علفی، پایا (چندساله) و بومی جنگل‌های شمال ایران. در غرب آسیا و شرق اروپا نیز گونه‌هایی از آن می‌روید. تاکنون در جهان، نزدیک به ۲۵ گونه از این گیاه شناسایی شده است که ۳ گونه آن در ایران می‌روید.

💡 خون‌فام گیاه علفی چندساله‌ای است با ساقه.ای محکم و ایستاده، که این ساقه‌های چهارگوش، در بخش فوقانی منشعب می‌شوند.

💡 این تیره ۳۰۰ سرده و حدود ۷۵۰۰ گونه دارد. بیشتر گونه‌ها علفی هستند، ولی برخی از گونه‌های درختی یا درختچه‌ای به ویژه در نواحی استوایی وجود دارند. برخی از گونه‌ها نیز گوشتی بوده و مانند کاکتوس هستند.

💡 جنگل منطقه وسیعی پوشیده از درختان، درختچه‌ها و گونه‌های علفی است که همراه با جانوران وحشی نوعی هم‌زیستی گیاهی و جانوری را تشکیل داده و تحت تأثیر عوامل اقلیمی و خاکی قادر است تعادل طبیعی خود را حفظ کند.

💡 گلوکسینیا (نام علمی: Gloxinia speciosa) نوعی گل می‌باشد. این جنس دارای ۲۰ گونه مختلف از گیاهان علفی با هیپوکوتیل متورم (غده دار) است. گونه‌ای که بیشتر به عنوان گیاه گل در آپارتمانی استفاده می‌شود، بومی برزیل است.