گره بر ابرو اند

گره بر ابرو انداختن. [ گ ِ رِه ْ ب َ اَ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) ترش رو شدن. عبوس گشتن:
گره ز ناز بر آن ابروی دوتا انداخت
بکار ما گرهی ز آن گره گشا انداخت.درویش واله هروی.

💡 با زلف چو زنجیر گره بر گرهت دیوانه کسی بود که عاقل باشد

💡 گره بر سر بند احسان مزن که این زرق و شید است و آن مکر و فن

💡 زلفت گشاده عنبر سارا گره گره بر بست و داد باد صبا را گره گره

💡 به دریا رسی آن که خوانی زره ز موج اوفتاده گره بر گره

💡 دلم از طره چون زیر و زبر کرد گره بر طرهٔ زیر و زبر زد

💡 کمر بسته کله کژ برنهاده گره بر ابرو و پر خشم و سرمست