کور پی

کورپی. [ کُرْ] ( ترکی، اِ ) کرپی. پل. جسر. ( فرهنگ فارسی معین ).

جوجه تیغی

💡 مغزی نبود ورنه نه یک چشم کور ماند هوشی نبود ورنه نه یک گوش کر فتاد

💡 کور شد چشمش ز سوزن‌کاری دست قضا پیش از آن ‌کز نرگس شوخت زند بادام دم

💡 عقل روشن چه کند، شب پرهٔ جهل بلاست؟ طعن ظلمت زند این کور به خورشید منیر

💡 بندیش از این امت بدبخت که یکسر گشتند همه کور ز شومی‌ی گنه و، کر

💡 همه عالم گرفته‌ست آفتابی زهی کوری که می‌گوید کدام او

💡 جمله کوران را دواکن جز حسود کز حسودی بر تو می‌آرد جحود