کام دن

💡 چون بنویسی دهندهٔ کام دل است چون بسرایی برندهٔ هوش سر است

💡 غفلت ز دلم ربود غم را این شهد به کام این و آن ماند

💡 نفس چون با شیخ بیند کام تو از بن دندان شود او رام تو

💡 بگفتم از لب شیرین مرا بده کامی نهاد بر لب شیرین آبدار انگشت

💡 سپهدار بشنید و آرام یافت خوش آمدش وز مهتران کام یافت