کار چراغ خلوتیا

کار چراغ خلوتیان. [ رِ چ َ / چ ِ غ ِ خ َل ْ وَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از افروختن به دوام باشد و روشن ساختن جای تاریک را نیز گویند. || دوده افکندن. ( برهان ) ( آنندراج ):
ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت
کار چراغ خلوتیان باز درگرفت. حافظ ( دیوان چ قزوینی ص 59 ).

💡 نور بی برگی کند در خانه ها کار چراغ عمرها شد کز حباب این نکته بر ما روشنست

💡 بپای خویش نیفکنده روشنی هرگز اگرچه کار چراغ است نور بخشیدن

💡 ننهد کس به سر تربت او بار چراغ می کند نور معانی همه شب کار چراغ