ژان فردریک دوم

«ژان فردریک دوم» به یک شخصیت تاریخی از قرن شانزدهم میلادی اشاره دارد که دوک ساکسونی بوده است. او در تاریخ ۸ ژانویه ۱۵۲۹ به دنیا آمد و در ۱۹ مه ۱۵۹۵ درگذشت. وی پسر ارشد ژان فردریک اول، Elector of Saxony (الکتر ساکسونی)، و سیبیله از کلیو بود. در دوران جوانی، او همراه با برادر خود، یوهان ویلیام، تحت سرپرستی و آموزش یک حقوق‌دان به نام «باسیلیوس مانر» قرار گرفت و در محافل دیپلماتیک شرکت می‌کرد. پس از شکست پدرش در نبرد مولبرگ در سال ۱۵۴۷ و اسارت او، ژان فردریک دوم به همراه برادرش به عنوان وصی سرزمین‌های خانواده‌شان منصوب شدند. اما پس از مرگ پدرش در سال ۱۵۵۴، ژان فردریک دوم به عنوان حاکم اصلی زمین‌های وارثی خاندان ساکسونی به حکومت ادامه داد. در دوران سلطنتش، او به دنبال بازگرداندن عنوان «الکتر ساکسونی» برای خانواده‌اش و احیای سرزمین‌هایی بود که پس از اسارت پدرش از دست رفته بودند. در سال ۱۵۶۳، یکی از ژنرال‌های مورد علاقه‌اش، ویلهلم فون گرومباخ، به وورتسبرگ حمله کرد و با تصرف آنجا، املاک ازدست‌رفته خانواده ژان فردریک را بازپس گرفت. اما این اقدام باعث شد که او تحت فرمان امپراتور ماکسیمیلیان دوم قرار گیرد و امپراتور علیه او اعلان جنگ کرد. در نهایت، در سال ۱۵۶۶، او به دلیل سرپیچی از فرمان امپراتور، تحت حکم «ریکس آخت» (باند امپراتوری) قرار گرفت و پس از محاصره قلعه‌اش در گوتا، شکست خورد. در نتیجه، اموالش مصادره و برادرش یوهان ویلیام به حکمرانی کامل دوک‌نشین ساکسونی رسید. ژان فردریک دوم در دو نوبت ازدواج کرد. همسر اولش آگنس از هسه بود که پس از یک سقط جنین و درگذشت، ازدواج دومش را با الیزابت از سیمِرن - اسپون‌هایم، دختر الکتر پالاتین فریدریش سوم، انجام داد. از این ازدواج، چهار پسر به دنیا آمدند که دو نفر از آن‌ها پس از تولد درگذشتند و دو نفر دیگر، جان کاسیمیر و جان ارنست، به دوک‌نشین‌های مختلف ساکسونی رسیدند. وی در سال ۱۵۹۵ درگذشت و در کلیسای موریس‌کیرش در کوبورگ به خاک سپرده شد. تاج‌گذاری پسرش، جان کاسیمیر، باعث ایجاد مقبره‌ای بزرگ برای او و همسرش در این کلیسا شد.

لغت نامه دهخدا

ژان فردریک دوم. [ فْرِ / ف ِ رِ دِ ک ِ دُوْ وُ ] ( اِخ ) دوک ساکس متولد بسال 1529 و متوفی بسال 1595 م.

جمله سازی با ژان فردریک دوم

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 فردریک دوم اندکی پس از تاجگذاری اش در ۱۵۵۹ میلادی، به فرمانده کل ارتش دانمارک - یوهان رانتزوا - دستور داد که شکست تحقیرآمیز دانمارکی‌ها از جمهوری دهقانی کوچک دیتمارش را تلافی کند. پیشروی‌های دانمارک در سال بعد نیز ادامه یافت و این کشور، جزیرهٔ کوچک اوزل در دریای بالتیک را نیز فتح کرد.