چیر بخت

لغت نامه دهخدا

چیربخت. [ ب َ ] ( ص مرکب ) که بخت غالب دارد. پیروزبخت.

فرهنگ فارسی

که بخت غالب دارد. پیروز بخت.

جمله سازی با چیر بخت

💡 به هر شه بر از بخت چیر آن بود که او در جهان شاه ایران بود

💡 سرانجام هم بخت شه بود چیر درآمد سر بخت بدخواه زیر

💡 سه روز اینچنین بود پیکار سخت نگشت از دلیران یکی چیر بخت