چراغ دستی

لغت نامه دهخدا

چراغ دستی. [ چ َ / چ ِ دَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) چراغ کوچک نفتی یا برقی که مخصوص بدست گرفتن و با خود داشتن و از جایی بجایی بردن است. فانوس کوچک. چراغ برقی کوچک و استوانه ای شکل دارای لامپ و قوه برق که با فشار دادن دگمه ای روشن و خاموش شود. چراغ قوه. رجوع به چراغ شود.

فرهنگ فارسی

چراغ کوچک نفتی یا برقی که مخصوص بدست گرفتن و یا خود داشتن و از جایی بجایی بردن است ٠فانوس کوچک.

جمله سازی با چراغ دستی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 نداد نور شراری چراغ هستی ما گلی نچید ز شاخ، دراز دستی ما

💡 آرم قدیمی تیلور و فرانسیس دستی را نشان می‌دهد که در یک چراغ روشن،‌ روغن می‌ریزد و با عبارت لاتین «برای تغذیۀ شعله (دانش)» همراه می‌شود. آرم مدرن اما یک چراغ نفتی تلطیف شده در یک دایره است.