چارچشمی گریه ک

چارچشمی گریه کردن. [ چ َ / چ ِ گ َ / گ ِرْ ی َ / ی ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) سخت گریستن. || بی اندازه اظهار فقر یا بدبختی کردن. رجوع به چارچشمی شود.

💡 بی گریه کی شگفتی دل میسرست؟ گلشن ز فیض قطره به نشو و نما رسید

💡 نالهٔ مرغ بوستان گریه کی آرد اینقدر من که بهانه ساختم نغمهٔ عندلیب را

💡 به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟ به آب چشم چه گل از مزار می خیزد؟

💡 نظر به گنج زر از گریه کی کنم اهلی کدام گنج که در کنج آستینم نیست

💡 تا بود گریه کی آباد شود خانه ما؟ جغد را پای به گل رفته به ویرانه ما