لغت نامه دهخدا
پیله وران. [ ل َ / ل ِ وَ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) ج ِ پیله ور. قلاورة.
پیله وران. [ ل َ وَ ] ( اِخ ) ده کوچکی است از دهستان براآن بخش حومه شهرستان اصفهان، واقعدر 32 هزارگزی جنوب خاوری اصفهان و 3 هزارگزی راه براآن به کرارج. جلگه. معتدل. دارای 63 تن سکنه. آب آن از زاینده رود، محصول آنجا غلات. شغل اهالی آن زراعت، راه آن فرعی است. ( فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10 ).