پیش امضا

«پيش امضا» به معنای امضایی است که پیش از تنظیم نهایی یک سند، قرارداد یا نوشته انجام می‌شود و نشان‌دهنده تأیید اولیه یا موافقت مقدماتی با مفاد آن است. این واژه معمولاً در موقعیت‌هایی به کار می‌رود که متن یا توافق هنوز به صورت نهایی تکمیل نشده اما فرد برای اعلام رضایت اولیه یا آماده‌سازی روند اداری، آن را امضا می‌کند. پیش امضا می‌تواند به عنوان نشانه‌ای از پذیرش کلی محتوا تلقی شود، هرچند ممکن است برخی جزئیات بعداً تغییر کند. در بسیاری از فرآیندهای اداری و سازمانی، پیش امضا برای تسریع امور و جلوگیری از تأخیر در مراحل بعدی استفاده می‌شود. این اقدام گاهی به منظور تأیید بررسی اولیه اسناد نیز انجام می‌گیرد تا نشان دهد شخص سند را مشاهده کرده است. با این حال، از نظر حقوقی ممکن است ارزش و اعتبار پیش امضا بسته به شرایط و قوانین مربوطه متفاوت باشد. در برخی موارد، پیش امضا صرفاً جنبه داخلی یا تشریفاتی دارد و جایگزین امضای نهایی محسوب نمی‌شود. بنابراین مفهوم آن بیشتر به معنای تأیید اولیه پیش از تکمیل رسمی سند است. این اصطلاح در مکاتبات اداری، قراردادها و فرم‌های سازمانی کاربرد فراوان دارد.