لغت نامه دهخدا
پیروزه تاج. [ زَ / زِ ] ( اِ مرکب ) تاج از پیروزه.تاج فیروزه ای یا فیروزه درو درنشانیده:
ز گستردنیها و از تخت عاج
ز دیبا و دینار و پیروزه تاج.فردوسی.
پیروزه تاج. [ زَ / زِ ] ( اِ مرکب ) تاج از پیروزه.تاج فیروزه ای یا فیروزه درو درنشانیده:
ز گستردنیها و از تخت عاج
ز دیبا و دینار و پیروزه تاج.فردوسی.
( اسم )تاجی که پیروزه در آن نشانیده باشند تاج فیروزه: ز گستردنیها و از تخت عاج ز دیبا و دینار و پیروزه تاج.
💡 چو قیدافه را دید بر تخت عاج ز یاقوت و پیروزه بر سرش تاج
💡 سه دختر بر او نشسته چو عاج نهاده به سربر ز پیروزه تاج
💡 ز گوهر یکی تاج پیروزه شاه به سر بر نهادش چو رخشنده ماه
💡 ز بیجاده تاج و ز پیروزه تخت ز زربفت فرش و ز مرجان درخت
💡 ز دینار و ز گوهر و طوق و تاج همان مهر پیروزه و تخت عاج
💡 چو تاج بزرگی به سر برنهاد چنین کرد بر تخت پیروزه یاد