پیر کار

پیر کار. [ رِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) استادکار. دانای کار:
کدو خوش بنزدیک نرگس بکار
سفارش چه حاجت تویی پیر کار.ظهوری ( از آنندراج ).

استاد کار دانای کار

💡 پایم فتاد از ره و دستم ز کار ماند پیری شتاب کرد و شتابم دگر نماند

💡 همی رفت پیران پر از درد و بیم شد از کار رستم دلش به دو نیم

💡 عقل جاروبت نگار آن پیر کار باطنت دریا و هستی چون غبار

💡 نه من که پیر راهش تازد اگر به کاری جاوید بر نگردد چون مدت جوانی

💡 مرا نادیده باشد با سر کویش سر و کاری پس از دیدن عراقی را نبد پا پیر ملتانی