پیر میکده

لغت نامه دهخدا

پیر میکده. [ رِ م َ / م ِ ک َ دَ / دِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پیر میخانه. پیر می فروش:
ما باده زیر خرقه نه امروز میخوریم
صد بار پیر میکده این ماجرا شنید.حافظ.به پیر میکده گفتم که چیست راه نجات
بخواست جام می و گفت عیب پوشیدن.حافظ.

فرهنگ فارسی

پیر میخانه پیر میفروش

جمله سازی با پیر میکده

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 حلقه‌در گوش پیر میکده‌ایم خانه بر دوش ملک پادشهیم

💡 شیخ شد سرزده در میکده و پیر مغان وای این ننگ گر از میکده بیرون نکند

💡 پیر میکده در دنیای شعر، مربی است که در فضای معنوی، مستی ناشی از عشق و معرفت را به شاگردان و مریدان خود آموزش می‌دهد.

💡 وقتی شاعر از پیر میکده سخن می‌گوید، منظورش از میخانه، مکانی برای تجلی تجربه‌های روحانی و فراتر رفتن از محدودیت‌های عقلانی و مادی است.

💡 نقش پیر میکده فراتر از یک میگسار ساده است و او در واقع راهنمای سالکان در مسیر رسیدن به حقیقت مطلق و هستی واقعی است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران