پیر منحنی نالان

پیر منحنی نالان. [ رِ م ُ ح َ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سالخورده گوژپشت زاری کننده. || کنایه از چنگ خمیده است که نوازند:
آن پیر بین در انحنا، موی سرش سرخ از حنا
پیوسته از رنج و عنا نالنده جسم لاغرش.( هدایت صاحب انجمن آرای ناصری ).

سالخورده گوژپشت زاری کننده یا کنایه از چنگ خمیده است که نوازند

💡 چو پیر منحنی اندر مقام دهشت بین مدام تکیه زده بر عصای اندیشه

💡 می ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفت خوش بگذران و بشنو از این پیر منحنی

💡 زلفت به پیش خط تو خم گشته آنچنانک خیره بتو جوان نگرد پیر منحنی