«پوستین پیرای» در زبان فارسی چند معنا دارد که بسته به زمینه کاربرد متفاوت است. معنای اول آن «پوستیندوز» است؛ یعنی کسی که پوستین میدوزد یا در تهیه و دوخت پوستین ماهر است. معنای دوم، به صورت مجازی و ادبی، به کسی اطلاق میشود که ادب و تنبیه میکند، عذاب میدهد یا شکنجهکننده است. این کاربرد استعاری نشاندهنده قدرت، اقتدار و توانایی در اعمال انضباط یا تحمیل درد است. در متون قدیمی، چنین ترکیبهایی برای توصیف استادکاران، عالمان یا شخصیتهایی با تأثیر و قدرت خاص به کار میرفته است. کاربرد مجازی «پوستین پیرای» در ادبیات، شعر و متون کهن به منظور بیان ترکیب ظرافت و قدرت، ادب و سختگیری به کار رفته است.
پوستین پیرای
لغت نامه دهخدا
پوستین پیرای. ( نف مرکب ) پوستین دوز. فراء. واتگر:
بخارپشت نگه کن که از درشتی موی
به پوست او نکند طمع پوستین پیرای.کسائی. || و انوری در بیت ذیل از پوستین پیرای معنی مؤدب و مهذب یا عذاب دهنده و شکنجه کننده خواسته است:
گر حسودت بسیست عاجز نیست
اژدها از جواب مارافسای...
بشب و روزشان سپار که نیست
زین نکوتر دو پوستین پیرای.انوری.
فرهنگ فارسی
( پوستین پیرا ی ) ( صفت ) ۱- پوستین دوز فرائ واتگر. ۲- مودب تنبیه کننده عذاب دهنده.
جمله سازی با پوستین پیرای
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به خارپشت نگه کن که از درشتی موی به پوست او نکند طمع پوستین پیرای