پناهندگی در فقه اسلامی

[ویکی فقه] پناهندگی در فقه اسلامی با تعبیر عقد امان مطرح شده و مستند قرآنی آن آیه استیمان است.
واژه «اِسْتَجارَ» در آیه ۶ سوره توبه ــ که بدان آیه استیمان (استئمان) نیز گفته می شود ــ از مصدر استیجار به معنای پناهجویی است: «هر گاه یکی از مشرکان به تو پناه آورد، وی را پناه بده تا سخن خدا را بشنود، سپس او را به محلّ امن خود برسان...».
این آیه مهمترین مستند مشروعیت عقد امان است که در فقه اسلامی بتفصیل مطرح شده است.
عقد امان
عقد امان عقدی است که بر پایه آن مشرک یا کافر حربی که «مستأمن» نامیده می شود، از یک یا چند مسلمان درخواست پناه و امان می کند.
← انعقاد عقد
کافر پناهنده شده، از دیدگاه فقه اسلامی دارای حقوق و تکالیفی است؛ از جمله این که مال و جان و امنیت وی و خانواده اش محترم شمرده می شود و از آنان جزیه گرفته نمی شود.
مدت پناهندگی
...

💡 شورای پناهندگی در مورد کودکان بی سرپرست و نیز جوانان زیر ۱۸ سال یا نوجوانان بین ۱۸ تا ۲۱ سال خدمات مشاوره‌ای می‌دهد. اینگونه خدمات تخصصی شامل موارد زیر است:

💡 وی در سال ۱۹۸۲ لیسانس علوم سیاسی را با تخصص حقوق و دیپلماسی از دانشگاه کابل وی پس از درخواست پناهندگی در آلمان، در موسسه فناوری کارلسروهه به تحصیل زبان آلمانی، ریاضی، شیمی و فیزیک پرداخت. پدر وی محمد جان فنا است.

💡 هند به او اجازهٔ پناهندگی در سفارتش را نداد و بیان کرد که اینکار احتمالاً باعث ایجاد یک «رقابت شبه‌قاره‌ای» شده و اقدامات تلافی‌جویانه در برابر جامعهٔ هندو افغان را دربر خواهد داشت، و استدلال کرد که نجیب به مراتب در ساختمان سازمان ملل متحد امن‌تر خواهد بود. تمام تلاش‌ها شکست خورد و او در نهایت در مقر سازمان ملل متحد در کابل پناهنده شد، جایی که او تا سال ۱۹۹۶ باقی ماند.