پس تاژک

{trypomastigote} [زیست شناسی-میکرب شناسی] خصوصیت ظاهری تک یاختۀ تریپانوزوم در مرحله ای از تکوین که در آن کینتوپلاست (kinetoplast ) در پشت هسته قرار دارد و پردۀ مواج (undulating membrane ) کامل است

💡 اسفنج‌ها بیشتر دریازی و بعضی ساکن آب شیرین هستند. در حالت بالغ در یک جا ساکن هستند. اغلب کلونی دارند. تغذیه آن‌ها از راه شبکه کانال‌هایی است که اطراف آن‌ها را سلول‌های یقه‌دار و تاژک‌دار گرفته است. سلول عصبی ندارند و حدود ۵۰۰۰ گونه دارند. شامل رده‌های زیر است.

💡 همزیست گاماپروتئوباکتری آن Candidatus Sodalis pierantonius str. SOPE قادر است شپشک برنج را با ویتامین‌های ضروری مانند اسید پانتوتنیک، ریبوفلاوین و بیوتین تأمین کند. در طول رشد لاروها، باکتری‌ها به افزایش ژن‌های سیستم ترشحی نوع سه و ژن‌های تاژک تکیه می‌کنند تا بتوانند سلول‌های بنیادی حشرات را آلوده کنند.

💡 برای مخابرات مولکولی متوسط‌برد نیز دو روش وجود دارد؛ استفاده از باکتری تاژک‌دار و موتورهای کاتالیستی که در هر دو روش اطلاعات به‌صورت رشته‌های DNA کدگذاری می‌گردد و از طریق نانوموتور یا باکتری، از فرستنده به دریافت‌کننده می‌رسد[۲].

💡 بیشتر باکتری‌های عضو انتروباکتریاسه، متحرک و دارای چندین تاژک هستند و تعداد کمی نیز، غیرمتحرک هستند. بیشتر آن‌ها همچنین دارای مویک هستند که به اتصال و چسبیدن سلول باکتری به جاندار میزبان، کمک می‌کند. این خانواده، شامل ۳۰ سرده و بیش ۱۰۰ گونه است و تمامی گونه‌ها فاقد توانایی تشکیل درون‌هاگ هستند.