پر ارایش

( پرآرایش ) پرآرایش. [ پ ُ ی ِ ] ( ص مرکب ) سخت آراسته و مزیَّن:
سه دیگر که با داد و بخشایش است
ز تاجش زمانه پرآرایش است.فردوسی.

( پر آرایش ) ( صفت ) بسیار آراسته مزین.

💡 چون بهشتش درون پر آسایش چون سپهر‌ش برون پر آرایش

💡 یکی نامه بنوشت ار تنگ‌وار پر آرایش و بوی و رنگ و نگار

💡 پیرایه‌ای به عمد، نبستم به بال و پر آرایش وجود من ای دوست بی‌ریاست