پای کسی را به

پای کسی را به بند کردن. [ ی ِ ک َ ب ِ ب َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) وی را اسیر و مقید ساختن:
مر آن هر دو را پای کرده به بند
به زندان فرستاد شاه بلند.فردوسی.

💡 برای دیده، بیچاره ای دگر می خواست اگر ز پای کسی روزگار خار کشید

💡 خار مهرش چو برآورد سر از پای کسی رویش از خون جگر چون رخ گل رنگینست

💡 بخت سبزی ز خدا همچو حنا می خواهم که بمالم رخ پر خون به کف پای کسی

💡 هر نفس می زنم آتش به جهان از غیرت که مبادا شکند خار تو در پای کسی

💡 هرگز به غرض عشق من آلوده نگردد چشمم به کف پای کسی سوده نگردد

💡 در دیده کشم خاک کف پای کسی را کو خاک کف پای سر کوی تو باشد