وصایای ارسطو به شیماس

[ویکی نور] وصایای ارسطو به شیماس (شرح رساله تفاحیه)، از آثار ارسطو می باشد که محمد بن حسین، بابا افضل کاشانی، حکیم و فیلسوف برجسته سده ششم و اوایل سده هفتم هجری آن را از عربی به فارسی ترجمه و حسن حسینی خراسانی قوچانی، معروف به آقا نجفی قوچانی، آن را شرح و با تصحیح و تعلیق محمدرضا عطایی عرضه شده است.
مترجم عربی این اثر از متن یونانی دقیقاً مشخص نیست که چه کسی بوده است.
کتاب، با دو مقدمه از کمیته علمی مجمع بزرگداشت آیت الله آقا نجفی قوچانی و مصحح آغاز شده است. این رساله، به طریقِ رساله فیدون که مکالمه سقراط با شاگردان است، مکالمه ارسطو را به هنگام وفات، با شاگردان بیان می کند.
شارح، ابتدا، به متن اثر اشاره کرده و در خلال بیان مطالب، توضیحاتی که بیشتر بیان مراد نویسنده و یا تشریح برخی کلمات یا عبارات می باشد، پیرامون آن مطلب، بیان کرده است.
این شرح که متن آن به نثر فارسی قدیم متداول قرن ششم و هفتم نوشته شده، از جمله شروح مزجی می باشد که برای تمیز شرح از متن، از دو اندازه قلم متفاوت استفاده شده است.

💡 ارسطو به این نکته تأکید داشت که شناخت تنها از طریق ادراک میسر است. در مورد حتماً افلاطون معتقد بود که هیچ چیزی نمی‌تواند در طبیعت پدید بیاید مگر این که قبلاً در جهان مُثُل وجود داشته باشد. به اعتقاد ارسطو، افلاطون از این طریق همه چیز را دو برابر کرده بود.

💡 در دانشگاه پاریس نه فقط به منطق ارسطو به عنوان یک علم آلی و وسیلهٔ اصلی برای وصول به حقایق از طریق استدلالات ذهنی توجه می‌شده‌است، بلکه این منطق عین عقل و آنچه در قالب صوری آن قابل بیان بوده عین حقیقت و عین واقع دانسته می‌شده‌است.

💡 هادس هرگز با موجودات اهریمنی به یاد نمی‌آمده‌است؛ بااین‌همه نخست نویسندگان یونانی ازجمله ارسطو به هنگام بازگویی باورهای ایرانی دربارهٔ ثنویت، مینوی بد یعنی اهریمن را با هادس و جهان زیرین را با دوزخ یکسان شمرده‌اند..

💡 سپس ادامه مى دهد كه: چون قوام سيره به صدورفعل است، هيچ سعادتمندى به شقاوت مبتلا نمى شود؛ زيرا هيچگاه مرتكبفعل ناپسندى نمى گردد و لذا همواره مورد رشك ديگران است گرچه مورد هجوم مصايبىچون ايّوب پيامبر عليه السّلام باشد. (اينجا سخن ارسطو به پايان رسيد)

💡 ارسطو به سه نوع خوشبختی معتقد بود. او نوع اول خوشبختی را زندگی شاد و خوش می‌دانست. نوع دوم خوشبختی را در زندگی به عنوان شهروندی آزاد و مسئول می‌دید و عقیده داشت که نوع سوم خوشبختی در زندگی شامل کسی می‌شود که متفکر و فیلسوف باشد.