وحدت متعلق یقین و شک
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] وحدت متعلق یقین و شک در دو معنا به کار رفته است: ۱. یکی بودن متعلق یقین و شک؛ ۲. از ارکان استصحاب. این بحث در اصول فقه کاربرد دارد.
وحدت متعلق یقین و شک، از ارکان استصحاب بوده و به این معنا است که به همان امری که یقین تعلق گرفته، شک هم تعلق می گیرد؛ برای مثال، روز جمعه، نسبت به عدالت زید یقین وجود دارد، اما روز شنبه در آن شک می شود و سپس عدالت وی استصحاب می گردد.
نکته
مراد از وحدت متعلق یقین و شک، وحدت در وجود خارجی است، نه صرف وحدت در ماهیت که با تعدد وجود خارجی سازگار است.
جمله سازی با وحدت متعلق یقین و شک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در فکر آن دهان و ز تعبیر آن کمر افتاده ایم ما به میان یقین و شک
💡 در علم منطق و اصول، اصل وحدت متعلق یقین و شک بیان می‌کند که یقین و شک همیشه باید بر یک موضوع واحد متمرکز باشند.
💡 برای اینکه بتوانیم از شک به یقین برسیم، باید ابتدا تشخیص دهیم که آیا اصل وحدت متعلق یقین و شک در مورد موضوع مورد نظر برقرار است.
💡 اگر موضوع یقین با موضوع شک متفاوت باشد، نمی‌توان از قواعد مربوط به رفع شک برای رسیدن به حالت یقینی در آن مسئله استفاده کرد.
