واکنش گرماگیر

{endothermic reaction} [شیمی، فیزیک] واکنشی شیمیایی که انجام آن به گرما نیاز دارد و آن را از محیط اطراف می گیرد

واکُنِشِ گرماگیر (endothermic reaction)
نوعی واکنشی شیمیایی همراه با گرفتن انرژی به شکل گرما. واکنشگرها این انرژی را از محیط اطراف جذب می کنند. انرژی جذب شده را با نماد H∆+ نمایش می دهند. حل شدن کلرید سدیم در آب، و فرآیند فتوسنتز تغییراتی گرماگیرند.

واکنشی شیمیایی که انجام آن به گرما نیاز دارد و آن را از محیط اطراف می‏گیرد.

💡 انحلال‌پذیری ترکیبات یونی به دما وابستگی دارد. این موضوع را می‌توان به این صورت توجیه کرد که اگر گرما به صورت فرآورده یا محصول (گرماده یا گرماگیر بودن فرایند) در واکنش انحلال که واکنشی تعادلی است، در نظر گرفته شود، کاهش یا افزایش دما بنابر اصل لوشاتلیه می‌تواند موجب پیشرفت تعادل به سمت انحلال بیشتر یا بر عکس به سمت کاهش انحلال شود. گرچه مواردی نیز وجود دارد که از این اصل پیروی نمی‌کنند و نشان دهنده این است که حلالیت فرآیندی پیچیده‌است و می‌تواند به عوامل گوناگونی وابسته باشد. برخی ترکیبات مانند KNO۳ با افزایش دما به مقدار بیشتری در آب حل می‌شوند؛ در نقطهٔ مقابل، ترکیبی مانند Ce۲(SO۴)۳ با افزایش دما به مقدار کمتری در آب حل می‌شود.

💡 این گاز با عبور دادن مقدار محدودی از هوا از میان بستری از زغال‌سنگ گداخته مطابق واکنش مقابل تشکیل می‌شود. C + 1/2 O2 → CO مخلوط گازی بدست آمده از این طریق متشکل از ۳۰ درصد CO، ۶۰ درصد N2 و مقداری H2، CH4و H2S است. علاوه بر حضور بخار آب در هوا، هیدروژن و ترکیبات آن از خود زغال‌سنگ هم بدست می‌آیند. در صورتی که CO2 تشکیل شود. این ترکیب با واکنش با زغال‌سنگ مجدداً CO را مطابق واکنش C +CO2 → 2CO تشکیل می‌دهد. این واکنش یک واکنش گرماگیر است و در نتیجه با افزایش دما این واکنش بهبود پیدا می‌کند. واکنش CO2 با C و تشکیل CO به نام دانشمند فرانسوی که اولین بار این واکنش را مورد مطالعه قرار داد واکنش بودوار (Boudouard Reaction) نامگذاری شده‌است.