وادی جه

وادی جه. [ ج َه ْ ] ( نف مرکب ) جهنده از وادی. وادی گذار. بیابان گذار. وادی سپر:
مرکبی طیاره ای کُه پاره ای
شخ نوردی که کنی وادی جهی.منوچهری.

( صفت ) جهنده از وادی وادی گذار بیابان گذار وادی سپر (( مرکبی طیاره ای که پاره ای شخ نوردی که کنی وادی جهی. ) ) ( منوچهری )

💡 اگر سردر هوا گردد کسی باری دراین وادی که گر در چه فتد همدرد باشد ماه کنعانش

💡 درین وادی به آهو چشمی افتاده است کار من که در عین رمیدن ساکن و رام است پنداری

💡 خستگانیم اندرین صحرا طبیب ما تو باش تشنگانیم اندرین وادی بیا آبی بیار

💡 نه آسان است بیرون آمدن از وادی غفلت که خون از چشم رهرو زین ره خوابیده می آید

💡 چند بر پنها روی پرهیز کن از شیر چرخ زانکه جای صید شیران وادی پهناور است